Tło
Niektórzy słyszą swoje myśli jako nieustanny komentarz w słowach. Inni myślą głównie obrazami, uczuciami lub ideami bez słów i rzadko mówią do siebie. Ten test sprawdza, jak często myślisz słowami i jaka jest twoja mowa wewnętrzna.
Opiera się na strukturze kwestionariusza Varieties of Inner Speech Questionnaire (VISQ-R) Alderson-Daya i in. (2018), który opisuje pięć aspektów: dialog wewnętrzny, skondensowaną mowę wewnętrzną, głosy innych ludzi, oceniającą lub krytyczną mowę wewnętrzną oraz pozytywną mowę wewnętrzną, która pomaga się regulować. Mind Atlas pyta o te aspekty 15 własnymi pytaniami.
Dialogowa mowa wewnętrzna to wymiana zdań, jakbyś rozmawiał z kimś w głowie. Skondensowana mowa wewnętrzna jest skrótowa: kilka słów kluczowych lub urywków zastępuje całą myśl. Głosy innych ludzi oznaczają, że w swoich myślach słyszysz na przykład rodzica, przyjaciółkę lub nauczyciela. Oceniająca lub krytyczna mowa wewnętrzna ocenia to, co robisz, czasem surowo. Pozytywna, regulująca mowa wewnętrzna dodaje ci otuchy i cię prowadzi, jak ciche „dasz radę” przed trudnym zadaniem.
Wiele osób zna kilka z tych aspektów, w różnych proporcjach. Twój wynik pokazuje, jak silny jest u ciebie każdy z nich, obok podstawowego pytania, jak często w ogóle myślisz słowami.
Często zakłada się, że wszyscy myślą słowami. Nedergaard i Lupyan (2024) zaproponowali nazwę anendofazja dla braku mowy wewnętrznej. W ich badaniach dorośli z niewielką mową wewnętrzną (46 osób) gorzej wypadali w zadaniu na werbalną pamięć roboczą i trudniej było im oceniać rymy niż dorosłym z dużą ilością mowy wewnętrznej (47 osób). Przełączanie się między zadaniami i percepcja kategorialna nie były związane z mową wewnętrzną.
Pokrewnym doświadczeniem jest anauralia, brak wewnętrznego dźwięku. Hinwar i Lambert (2021) zauważyli, że osoby bez wyobraźni słuchowej zwykle miały też słabą lub żadną wyobraźnię wzrokową.
Twój wynik pokazuje, jak często myślisz słowami i które aspekty dominują. Żaden kraniec nie jest lepszy: doświadczenie mowy wewnętrznej sięga od niemal ciągłego do żadnego (Nedergaard i Lupyan 2024). Przedziały to tylko orientacja, bo to nowa, niezwalidowana samoocena.
Mowa wewnętrzna to twoje własne myślenie słowami. To coś innego niż słyszenie głosów, które wydają się dochodzić z zewnątrz. Jeśli ci się to zdarza albo krytyczna mowa wewnętrzna cię przytłacza, porozmawiaj z lekarzem lub terapeutą.
Nie. Badania wskazują, że doświadczenie mowy wewnętrznej sięga od niemal ciągłego do żadnego (Nedergaard i Lupyan 2024).
To nazwa, którą Nedergaard i Lupyan (2024) zaproponowali dla braku doświadczenia mowy wewnętrznej. Osoby z niewielką mową wewnętrzną także myślą; w ich badaniach różniły się tylko w niektórych zadaniach słownych.
Nie. Opiera się na pięciu aspektach VISQ-R (Alderson-Day i in. 2018) i ma 15 własnych pytań, więc wyniki nie są wymienne.
Recenzowane badania. Liczby podajemy tak, jak je tam opublikowano; twój wynik pochodzi z niezwalidowanej samooceny.
Czytaj dalej
Anauralia: umysł bez wewnętrznego dźwięku, na aphantasie.orgNasza siostrzana strona wyjaśnia badania stojące za tym wymiarem. Otwiera się w nowej karcie.Świat 4 z 5
Cichy myśliciel – Stały narrator
Czy myślisz słowami? Jak często, czyim głosem, w dialogu ze sobą, a może w ciszy?
IVS-15 to autotest z własnymi pozycjami. Jego budowa i sposób oceny opierają się na metodologii kwestionariuszy badawczych dotyczących mowy wewnętrznej (VISQ-R: Alderson-Day i in., 2018); pozycje zostały sformułowane własnymi słowami na podstawie opublikowanych metod badawczych. To samoocena, a nie narzędzie zwalidowane psychometrycznie, i nie służy do diagnozowania anendofazji (braku mowy wewnętrznej).
Samoocena, nie diagnoza. Mind Atlas pomaga zastanowić się nad tym, jak przeżywasz swój świat wewnętrzny. Nie zastępuje porady lekarskiej ani psychologicznej. Przeczytaj zastrzeżenia
Twoje odpowiedzi nigdy nie opuszczają tej przeglądarki.